Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu zaprasza

(Fot. Sławomir Mielnik/MPPWO)
(Fot. Sławomir Mielnik/MPPWO)

27 sierpnia 2016 r. otwarto ekspozycję stałą Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu. W tym wyjątkowym miejscu, będącym centrum informacji o polskiej piosence, chroni się jej dorobek, ze szczególnym uwzględnieniem zarówno wykonawców, jak i twórców.

Nowoczesne i interaktywne Muzeum mieści się w opolskim amfiteatrze. Wyróżnia je sposób zwiedzania. Każdy gość otrzymuje audioprzewodnik ze słuchawkami, który łączy się z poszczególnymi elementami ekspozycji i w sposób automatyczny transmituje dźwięk. Dzięki temu w Muzeum (w którym panuje cisza!) w jednym czasie zwiedzający mogą słuchać wybranych przez siebie piosenek, nie zakłócając odbioru innym.

Muzyczne ściany

To główny element wystawy stałej. Multimedialne treści – prawdziwa skarbnica wiedzy o polskiej piosence – wyświetlane są na wbudowanych monitorach. Po wybraniu folderu artysty można obejrzeć jego zdjęcia, teledyski, poznać dyskografię, a przede wszystkim posłuchać muzyki. Zasoby obejmują okres od lat 20. XX w. po czasy współczesne. Na ścianach znajdują się także specjalne soczewki, przez które można oglądać krótkie filmy pochodzące z Polskiej Kroniki Filmowej, przedstawiające historię Polski w każdej dekadzie.

Wyspa tabletów

Muzyczne tematy związane z wybranym artystą mają swoją kontynuację na umieszczonych nieopodal tabletach. Jeśli na przykład wyświetlamy teledysk Maryli Rodowicz, to znajdujący się najbliżej nas tablet prezentuje pozostałe informacje dotyczące artystki (m.in. kolejne nagrania, informacje biograficzne, ciekawostki, wywiady).

 

Ściana Opole

To miejsce poświęcone Krajowemu Festiwalowi Polskiej Piosenki. Monitory wyświetlają pełne informacje dotyczące każdej edycji festiwalu, a w wysuwanych szufladach można obejrzeć m.in. archiwalne bilety, scenariusze, a nawet pamiątki (np. porcelanowe filiżanki), specjalnie przygotowane na każdy festiwal.

 

 

Muzyczne kule

Osiem kul podwieszonych nad pierwszym poziomem Muzeum, a w nich ekrany i wygodne siedziska. Tu można zatopić się w historii polskich piosenek. Treści przedstawiane w tym miejscu pochodzą z „Leksykonu polskiej muzyki rozrywkowej” Ryszarda Wolańskiego. W kulach można też obejrzeć wszystkie odcinki programu muzycznego „Muzeum Polskiej Piosenki, czyli historia jednego przeboju”, wyprodukowanego przez Muzeum i TVP Rozrywkę.

 

Szafa z kostiumami estradowymi gwiazd

To miejsce idealne dla miłośników mody. W specjalnej szafie można oglądać sceniczne stroje gwiazd polskiej estrady, m.in. płaszcz Bogusława Meca, kostium Majki Jeżowskiej, frak Piotra Rubika oraz sukienki Kasi Kowalskiej, Reni Jusis i Justyny Steczkowskiej.

 

 

Wirtualne lustra

Tu jest najwięcej zabawy. Można stanąć przed wirtualnym lustrem, wybrać z katalogu zdjęcie stroju scenicznego podarowanego Muzeum przez polskich artystów, by za chwilę zobaczyć w lustrze swoją postać w kreacji np. Majki Jeżowskiej lub Piotra Rubika. Teraz wystarczy tylko zrobić zdjęcie i wysłać je na dowolny adres mailowy.

 

 

Budki nagraniowe

To jedna z największych atrakcji Muzeum. W trzech kameralnych studiach nagrań zgromadzono 200 półplaybacków z najbardziej znanymi piosenkami dla dorosłych i dzieci. Po wybraniu podkładu muzycznego na monitorach wyświetla się tekst, który należy zaśpiewać, by zrealizować nagranie. Można je później przesłać na dowolny adres mailowy.

 

Uwaga – oklaski!

W Muzeum znajduje się także stanowisko do nagrywania… oklasków. Wystarczy stanąć przed monitorem, uruchomić kamerę i po prostu klaskać. Nagranie można zobaczyć, wychodząc z obiektu. Zostanie wyświetlone wokół zainscenizowanej estrady.

 

 

Muzyczne eksponaty

Muzeum posiada bogaty zbiór instrumentów, m.in. słynny fortepian Ed. Seiler z 1919 r., który widzowie mogą pamiętać z pierwszych opolskich festiwali, pianino Jerzego Petersburskiego, gitara Jacka Skubikowskiego, harmoszka Czerwonych Gitar, pałki Marka Kapłona, perkusisty TSA.

Atrakcją są również rękopisy największych przebojów, np. „Jezu, jak się cieszę” Lecha Janerki, „Piosenki księżycowej” Anity Lipnickiej czy „Korowodu” Leszka A. Moczulskiego, a także oryginalny, uzupełniony o notatki cenzury, scenariusz skeczu „Z tyłu sklepu” kabaretu Tey oraz list Edwarda Stachury do Jerzego Satanowskiego z rękopisem wiersza „Życie to nie teatr”.

W Muzeum znajduje się także wydzielony fragment ekspozycji poświęcony dźwiękowi, jego historii i formom zapisu. Można więc zobaczyć patefon, radioodbiornik detefon, ale i discman, który również przeszedł już do historii.

Pokój dla dzieci

Mieści się w nim niezwykła atrakcja dla najmłodszych, czyli elektroniczna perkusja.

 

 

 

Mediateka

Bogaty zbiór książek muzycznych oraz płyt CD i DVD.

 

 

 

 

Działalność edukacyjna

Od czterech sezonów Muzeum organizuje Małą Akademię Piosenki – warsztaty muzyczne dla przedszkolaków i uczniów klas I–III prowadzone przez Igora Przebindowskiego oraz gwiazdy polskiej sceny muzycznej. Do tej pory gośćmi Akademii byli m.in. Anita Lipnicka, Katarzyna Groniec, Lora Szafran, Katarzyna Skrzynecka, Dorota Miśkiewicz, Rafał Brzozowski, Skubas, Szymon Wydra i Maciej Balcar.

Muzeum zaprasza także na spotkania autorskie. Dotychczas gośćmi byli artyści i autorzy książek poświęconych polskiej piosence, m.in. Muniek Staszczyk, Maria Szabłowska i Krzysztof Krawczyk, Marcin Szczygielski i Alibabki, Izabela Skrybant-Dziewiątkowska.

W Muzeum odbywają się także interaktywne lekcje i warsztaty nawiązujące do podstawy programowej przedszkoli i szkół. Niebanalna forma zajęć pobudza kreatywność, dając przy tym dużą dawkę wiedzy z zakresu polskiej piosenki, również w aspekcie historycznym, społecznym i kulturowym.

 

 

 

 

 

 

 

TAGI:

1/2018

Czytaj także